Kendini tanıma vol:1

Çok  yönlü düşünmek beynimi yoruyor.
Malesef sabit fikirli olamadım hiç...
Gelgit hallerim çok rahatsız ediyor.

Neden bir insanla ilk tanıştığımda hayranlık uyandırıp sonrası bıkkınlığa dönüşüyor?
Neden kendimi kontrol edemiyorum?
Neden her zaman hissettiğim gibi yaşamak zorundayım?

     Aslında bunların hepsini beynimde çözdüm.Çaresiz gibi görünmek en son istediğim şey ve bunları kendimle bile paylaşmak beni sanki hiç bir  şeyin   cevabını bulamayan pısırık biri  yapıyor.Çoğu insana hak ettiği gibi zalimlikte davranmıyorum.Ama bazı insanlara olan zaafım onların mükemmel olmadıklarını bildiğim halde töleransım mükemmel olmadıklarını gösterene kadar geçmiyor.Zaaflarımdan kurtulmam lazım.Aslında sonucunda hep iletişimi kesmişimdir. Aslında iletişimli ama boğmadan nasıl samimiyetimi devam ettiririmi bulmam gerek.Ne yapsam bendeki bu felsefe var oldukça  işim çok zor.(Ya hep Ya hiç)
 Hayatta orta noktada olmadım hiç.
 Ya çok eğlenceli ya çok sıkıcı...
 Ya çok samimi yada sıfır samimiyet...
 Ya çok iyi yada hiç iyi değil....
         Bendeki mükemmeliyetçiliğe bakış açısı diğer insanlardan farklı sanırım...Bir şey iyi değilse iyi değildir.Şu kadar iyidir yada şu kadar iyi değildir.Bunlar benlik değil...

                                                                     Tekrar görüşürüz inşallah.....